Trotse moeder van een tweeling

De laatste loodjes zijn nog nooit zo zwaar geweest. Ik kan niet langer dan 2 minuten zitten, lopen,  staan of liggen. ‘s Nachts ga ik uiteindelijk om het half uur uit mijn bed om te plassen. In mijn bed zit/lig ik met mijn bovenlijf omhoog i.v.m. maagzuur. Ik doe niks en ik kan niks meer.
Met mijn jongens gaat het goed. Zo goed dat de gynaecoloog van mening is dat ze nog maar even moeten blijven zitten. Pas van 38 weken spreken ze van overtijd zegt ze.

Inleiden
We plannen een datum om ingeleid te worden. Een datum om te gaan bevallen, dat is best een gek idee. Ik ben dan 38 weken en 2 dagen zwanger.
Als de dag daar is moeten we ons melden in het ziekenhuis. Het is de bedoeling dat er een CTG gemaakt wordt maar de apparatuur werkt niet.  Als het dan zover is blijkt het moeilijk te zijn om de twee hartjes van de boys te vangen, ze liggen niet stil. Ik echter wel en da’s niet fijn. Stil liggen in 1 houding is niet prettig en ik heb de griep. Geen stem en hoesten. Ik krijg een vaginale pil, mijn baarmoedermond zit nog potdicht. Na 4 uur krijg ik weer een CTG. Hetzelfde euvel als ervoor. Ik lig en wacht en doe mijn best geduldig te zijn. Daarna blijk ik 2 cm ontsluiting te hebben. We mogen naar de verloskamer en de eerste vliezen worden gebroken.

Het wachten wordt beloond
Nog meer wachten. Het begint te rommelen, maar niet genoeg dus krijg ik een infuus met weeënopwekkers. De weeën worden serieus. Na een tijd wat een eeuwigheid lijkt te duren heb ik 10 cm ontsluiting en mag ik persen. Na 12 minuten wordt een mooie zoon geboren. 3170 gram met alles erop en eraan. Een echo wordt gemaakt, de gynaecoloog gehaald. Er wordt op mijn buik geduwd, de tweede vliezen worden gebroken en na 1 minuut persen heb ik een tweede mooie zoon. 3530 gram en ook hij helemaal compleet. Elf minuten jonger dan zijn broer. Geen van mijn angsten wordt waarheid. Het is een bevalling waarop ik niet durfde te hopen. Geen ingrepen en twee gezonde kindjes.
Niet veel later zit ik trots met mijn 2 jongens in mijn armen.  Een trotse moeder van een tweeling.

About Sandra

Moeder van 6 kinderen: 1. Een meisje van 13. Zit in de tweedeklas van het voortgezetonderwijs en volgt tweetalig het gymnasium. Een bijdehandje. 2. Een jongen van 10. Gaat naar openbaar Daltononderwijs en zit in groep 7. Een dromer. 3. Een jongen van 8. Heeft PDD-NOS (vorm van autisme). Krijgt scholing op een cluster IV school, dat is speciaal onderwijs. Een verkenner. 4. Een jongen van 2. Gaat 1 dag per week naar de creche. Een ondeugd. 5. en 6. Tweelingbroers. Zijn nog baby's. Zij gaan 1 dag per week met nr. 4. naar de creche. De oudste is een driftkikker en de jongste een mak lammetje. Ik ben getrouwd met hun vader en beide zijn we werkzaam in de gezondheidszorg. Mijn man fulltime en ik 2 dagen per week. 1 dag in de week is papa thuis.

Check Also

Met de tweeling in Frankrijk – verslag [deel 4]

Het vierde en laatste verslag van onze vakantie op camping Aux Rives du Soleil in …