Gezellig koekeloeren met mijn dochter

Laatst schreef ik nog een blog over ‘perfect’ moederschap. Omdat het schuldgevoel van weinig doen met mijn kinderen eind vorig jaar steeds groter werd, heb ik besloten dit jaar wat vaker iets leuks met ze te gaan doen. Met name met mijn dochter Syrah (6 jaar), want die heeft nu de leeftijd om gezellig met mama op pad te gaan.

Terwijl ik eind december door de folder van de schouwburg bladerde zag ik iets leuks. Toch duurde het nog weken voordat ik daadwerkelijk besloot om kaartjes te kopen voor de theatervoorstelling van Koekeloere. Syrah is namelijk niet zo’n ster in stilzitten en aandachtig luisteren c.q. Kijken dus maakte ik me lichtelijk zorgen. Geheel onterecht, want ik had niets beters kunnen uitzoeken. Mijn kleine dartel heeft de hele voorstelling met open mond toegekomen en heeft wel geteld zes woorden gesproken: “ik kan het niet zien mama”. Dat probleem was snel opgelost toen ik haar naar me toe trok. Ook vroeg ik me af of het wel iets voor mij zou zijn of dat ik mijn tijd uit moest zitten terwijl dochterlief een onvergetelijke (?) tijd zou hebben. Ook dat laatste was geheel onterecht, want vanaf het eerste moment was ik gefascineerd door het verhaal, de vier acteurs en de prachtige… euhm ja hoe noem je Moffel, Piertje, Arie, Plumo en Junior eigenlijk? Kostuums zijn het niet, knuffelbeesten ook niet, maar wat wel? Poppen?! Onvoorstelbaar hoe je met een minimaal aantal acteurs zoiets groots en meeslepend kunt neerzetten. Van iets kleins, iets heel groots maken. Het was grappig, vrolijk, spannend en soms zelf hilarisch. In één woord: geweldig! Syrah genoot volop. Alleen dat klappen op het eind… dat vond ze toch maar niets. Het was alsof ze zelf op het podium stond en werd helemaal verlegen.

De tijd vloog voorbij en voor we het wisten stonden we alweer buiten de deuren van de schouwburg te wachten op de bus. Veel sneller dan gehoopt waren we weer thuis en kwam er alweer een einde aan onze gezellige middag. Voor mij had het nog veel langer mogen duren. Dochterlief ging ’s avonds heel erg tevreden slapen. En ik? Ik had nog twee dagen lang een deuntje in mijn hoofd:

“Ik koekeloer hier, ik koekeloer daar. Ik koe-ke-loer het he-le jaar. En koekeloer jij even naar mij, dan koekeloeren we, koekeloeren we, dan koekeloeren we al-le-bei!”

About Leandrah

c.aagenborg@chello.nl'
Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah (2007) en zoon Jonah (2011). Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie bleek na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommert om andere kinderen en ontzettend lief is. Niet snel daarna mocht ze naar speciaal basisonderwijs en sinds september 2019 zit ze op het praktijkonderwijs. Onze zoon Jonah ontwikkelt zich in een razend tempo en is ontzettend nieuwsgierig. Hij heeft een goed analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen. O en met de iPad, maar dat is geheim ;-).

Check Also

Klassieker “Welterusten, kleine Beer” als familievoorstelling [verslag van de première]

Kleine Beer kan niet slapen. Hij is bang voor het donker. Grote Beer brengt steeds …