Nee, hij loopt nog niet

“Help! Trotse moeder in aantocht”, denk ik wanneer ik in de verte een bekende zie lopen. Ik weet wat er gaat komen en zet me alvast schrap. Er komt zo een vraag die me al vier maanden lang keer op keer wordt gesteld. Terwijl deze moeder op mij afloopt kijkt ze van mij naar mijn zoon en van mijn zoon weer naar mij. “Loopt hij al?” vraagt ze me nadat ze kort goedendag knikte en ik antwoord nee, wetend welke vraag er dan komt.

“Hoe oud is hij nu?” vraagt ze terwijl ze het antwoord best weet, haar zoontje is immers twee maanden jonger. Ik kan een zucht nog net binnenhouden en antwoord: “Veertien maanden.” Tegelijkertijd voel ik dat ik in de verdediging wil schieten, maar hou me in en wacht op het vervolg. “Nee, de mijne ook niet. Ja, het is een jongen hè en die zijn wat luier dan meisjes.” Tsja, dan gebeurt het toch, ik schiet in de verdediging: “Nou zijn zus liep ook pas met veertien maanden hoor, die heeft heel lang de kat uit de boom gekeken en liep van de ene op de andere dag weg en is nooit gevallen.” Nou ja, ze viel wel eens, maar dat kwam meer omdat ze ook meteen wilde rennen.

De tweede verdediging schiet erachteraan: “Jonah loopt achter alles aan waar hij maar achter kán lopen.” Trotse moeder knikt en zegt dat dat ook voor die van haar geldt. Dan volgt ook mijn derde verdediging: “Hij kan twee stappen zelf doen, maar dan gaat hij zitten en kruipt dan verder. Net zo gemakkelijk!” Na mijn laatste verdediging besluit ik dat het meteen de laatste is, ik word moe van mezelf: “Ik ben blij dat hij nog niet loopt, dan hoef ik ook niet steeds achter hem aan te vangen.” Dit is niet gelogen, maar slaat natuurlijk nergens op, want meneer is zo weg, lopen of niet.

Toen ik dit manlief allemaal vertelde zocht hij meteen even op wat een beetje de normleeftijd is voor lopen. Daar heb ik nou nooit aan gedacht (om het op te zoeken), mede ook omdat het me eigenlijk weinig interesseert. Alles op z’n tijd! Zeker bij zulke kleintjes. Toch lijkt de wereld wel een groot slagveld waarbij niet alleen het recht van de sterkste geldt, maar ook die van de snelste. Dat is bij de conceptie al zo en blijft alleen maar doorgaan.

Blijkbaar is alles beneden de twee jaar ‘acceptabel’ wat betreft kunnen lopen. Niet alleen moeten de hersenen er aan toe zijn, maar ook het lichaam moet het aan kunnen. Daarnaast moet hij er ook nog eens in geïnteresseerd zijn, want als hij andere dingen belangrijker vindt kun je het sowieso vergeten. Zoonlief doet dus maar gewoon wat hij zelf wil. Zijn zus liep ook pas met veertien maanden en rent nu elke klasgenoot eruit tijdens een hardloopwedstrijd. Dit laatste zeg ik met een hele dikke dubbelzinnige knipoog.

About Leandrah

c.aagenborg@chello.nl'
Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah (2007) en zoon Jonah (2011). Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie bleek na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommert om andere kinderen en ontzettend lief is. Niet snel daarna mocht ze naar speciaal basisonderwijs en sinds september 2019 zit ze op het praktijkonderwijs. Onze zoon Jonah ontwikkelt zich in een razend tempo en is ontzettend nieuwsgierig. Hij heeft een goed analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen. O en met de iPad, maar dat is geheim ;-).

Check Also

Neushoorn live voor de webcam geboren [video]

Op donderdag 10 augustus om 22.30 uur heeft breedlipneushoorn Izala een kerngezond jong gekregen in …