38 weken zwanger

Je baby
Je baby is nu helemaal af, officieel voldragen. Met minimaal 48 centimeter lengte en zo´n 3300 gram (jongetjes iets meer, 3400 gram, meisjes iets minder, 3200 gram) is je baby klaar om geboren te worden. Toch kan het ook nu nog wel een paar weken duren. De uitgerekende periode loopt van week 38 tot en met week 42. Daarna is je zwangerschap ‘ overdragen’ en moet de bevalling meestal kunstmatig opgewekt worden. Maar zo ver is het nog lang niet. Voor nu zit je baby nog rustig op zijn plek, hard groeien doet hij nu niet meer, en wacht de juiste tijd van zijn geboorte af. Welke processen precies de aanzet geven tot het op gang brengen van de bevalling is nog altijd onbekend, maar zeker is wel dat de baby aangeeft wanneer het tijd is, niet de moeder.

Je lijf
Wachten, wachten, wachten, dat is eigenlijk het enige dat er voor jou op zit. En nog even genieten van de rust in huis, de stilte om je heen (als dit je eerste kindje is…). Waarschijnlijk zit je te mijmeren over hoe het zijn zal straks, als je baby er is, hoe je kindje eruit ziet, hoe het zal zijn om samen te zijn. Je fantaseert over prettige, gezellige dagen die je knuffelend en liefkozend doorbrengt. En vaak is dat ook zo en is de kraamtijd een hele bijzondere tijd, waarin moeder en kind aan elkaar snuffelen, krioelen en gewend raken aan elkaar. Samen bouw je een bepaalde routine op en leer je elkaar steeds beter kennen. Een zalige periode, als het al zo gaat…

De roze wolk
Veel vrouwen zitten na de bevalling op de zogeheten ‘ roze wolk’ . Ze vinden alles leuk, lief en prachtig en gaan stralend door het leven.  De zwangerschapshormonen, die je ook na de bevalling nog in je lijf hebt, zorgen ervoor dat je, ondanks weinig slaap, alles geweldig vindt. Zo zou het tenminste moeten zijn. Maar helaas is dit niet voor iedereen weggelegd.

[sam id=”1″ codes=”true”]

Kraamtranen
Kraamtranen zijn een bekend verschijnsel en bijna iedere vrouw krijgt er in meer of in mindere mate mee te maken. De kraamtranen komen meestal tussen de 3e en de 6e dag na de bevalling en kan enkele uren tot een paar dagen, soms zelfs ettelijke weken duren. De oorzaak kan zowel lichamelijk als psychisch zijn. Nadat de placenta uitgedreven is dalen de concentraties oestrogeen en progesteron in je lichaam snel. Hoe sneller dit gaat, hoe meer kans je hebt op de zogenoemde babyblues. Beide hormonen hebben namelijk een antidepressieve werking… Het is dus ook niet zo gek dat je je met deze dalende hormoonspiegels wat somber kan gaan voelen.

Ook de plotselinge verantwoordelijkheid kan zwaar en als te groot aanvoelen. Het feit dat je ineens iets zo dierbaars, maar tegelijk zo kwetsbaars in je armen houdt, kan angstig zijn en verstikkend werken. Je voelt je uitgeput door de nachten met maar weinig slaap en hebt heimwee naar je oude leventje, waarin je nog kon doen en laten wat je wilde. Een volslagen natuurlijke reactie op zoveel verandering in je leven, alleen voelen de meeste jonge moeders zich hier vreselijk schuldig over. Ook de reacties van je omgeving maken het er vaak niet makkelijker op. Dooddoeners als ‘wees blij dat je kind gezond is’ of ‘bij jullie is het tenminste gelukt’, zorgen er niet voor dat jij je beter gaat voelen. Of nog zo´n leuke: ‘het hoort er nu eenmaal allemaal bij’. Over de onzekerheid die je kan voelen in die eerste periode, en ook nog daarna, en over het feit dat je het allemaal misschien helemaal niet zo leuk vindt, rust in Nederland tenslotte nog altijd een taboe.

Postnatale depressie
Maar het kan nog erger. Dezelfde zwangerschapshormonen die bij sommige vrouwen ervoor zorgen dat ze zingend en zorgeloos hun kraamtijd doorlopen, zorgen er bij anderen voor dat ze ernstig depressief kunnen worden. Zoals gezegd kampen veel vrouwen de eerste dagen na de bevalling met wisselende emotionele stemmingen, ze barsten om het minste of geringste in tranen uit, weten zich geen raad met zichzelf en twijfelen aan alles. Bij 1 op de 10 vrouwen gaat deze babyblues niet vanzelf over. We spreken dan van een postnatale depressie. Een postnatale depressie is nog een graadje erger dan de babyblues of dan het hebben van een kindje zwaarder vinden dan verwacht. Bij een postnatale depressie kan de jonge moeder last hebben van angsten om haar baby en zichzelf wat aan te doen, paniekaanvallen, snel geïrriteerd raken of zelfs agressiviteit, overbezorgdheid, hyperventilatie, slapeloosheid, om maar een paar symptomen te noemen… Het goede nieuws is, is dat een postnatale depressie in principe goed te behandelen is. Als de vrouw er hulp voor zoekt. Vaak is de schaamte van het niet kunnen genieten van je nieuwe kindje zo groot, dat de jonge moeder haar mond houdt. Ze houdt het voor zich, kruipt in haar schulp en zorgt met moeite en tegenzin voor haar kindje. En dat is erg, want de huisarts kan haar helpen. Vaak lucht het ook al enorm op door erover te praten en te horen te krijgen dat je lang niet de enige bent.
Alle 42 zwangerschaps-  weken op een rij >>>

[sam id=”2″ codes=”true”]

About Hanneke Blanksma

Check Also

Zwanger op avontuur door China [persoonlijke blog]

“Nou mevrouw, dan hoop ik dat u niet zwanger bent.” Het is dat de piepjonge …

Geef een reactie