Bron foto: 2happy → in Paper & Books

Lijstjesfetish [persoonlijke blog]

Bron foto: 2happy → in Paper & Books
Bron foto: 2happy → in Paper & Books

Lijstjes, lijstjes, lijstjes. Ik lijk wel een lijstjes fetisch te hebben. Op dit moment heb ik zoveel lijstjes dat ik eigenlijk een lijst nodig heb om te bepalen welke lijsten voorrang hebben. Waarom kan ik alles wat gedaan moet worden niet gewoon onthouden? Of hou ik er gewoon van om mezelf te kwellen met alles wat nog gedaan moet worden?

Gek van de lijstjes
Op dit moment heb ik drie lijsten met dingen die ik in 2015 wil/moet doen en één lijst met wat ik deze maand wil/moet doen. Daarnaast heb ik ook nog een lijst met wat ik vandaag wil/moet doen én een lijstje met wat ik in moet pakken voor mijn weekendje Amsterdam (die na het plaatsen van dit blog al weer voorbij is). O ja, en dan staat er op mijn telefoon ook nog een lijstje met klussen die nog gedaan moeten worden (door echtgenoot – maar die, hoogstwaarschijnlijk, uiteindelijk toch door mij gedaan worden), een lijstje waar op staat waar ons vakantiegeld straks aan uitgegeven moet worden, zijn er twee lijsten met blogs die ik nog wil/moet gaan schrijven. Daarnaast hou ik elke dag trouw bij wat ik eet en hoeveel ik sport.

Boeken boeken boeken
Als je nu denkt dat ik er al ben… nope! Ik ben er nog lang niet, want ik heb nog een lijst met de boeken die in mijn boekenkast staan, een lijst met boeken die nog gelezen moeten worden (en die in een doos in de gang bivakkeren), een lijst met boeken op mijn iPad, iPhone en e-reader (ja, ik ben verwend) die ik nog wil/moet lezen. stapel-kinderboekenDan heb ik nog een boekenleeschallengelijst met 52 boeken die ik dit jaar wil lezen. Ook hou ik trouw bij op Goodreads wat ik gelezen heb en een lijst met boeken die ik nog wil lezen (die van de devices en boekenkast/doos hierboven). Nee, ik ben er nog steeds niet. In mijn pc staat namelijk een lijst met boeken die ik (overal en nergens) in huis heb staan (een paar honderd) en ebooks die nog op me wachten. Dan nog een lijst met boeken die ik ooit wil lezen als ik door mijn lijstjes heen ben. Iets dat waarschijnlijk nooit gaat gebeuren ben ik bang.

Herkenbaar?!
Heel waarschijnlijk ben je al afgehaakt. Zo niet, dan vermoed ik dat je het herkend. Het erge is: er komt nooit en te nimmer een einde aan de to-do en to-read lijstjes en al die andere lijsten die ik heb. Integendeel, ze lijken alleen maar langer en langer te worden. Dan staat er meer op dat gedaan moet worden dan wat gedaan is. De bedoeling is uiteraard dat er meer strepen van gedaan worden gezet dan nieuwe taken, want dat is het mooie van lijstjes maken: het afstrepen van alles dat gedaan is.

chaos_freepik
Bron foto: Freepik

Chaos
Soms zou ik willen dat ik die lijstjes kon laten varen, dat ik me gewoon mee kon laten gaan in de gang van alle dag en me niet druk maken over al die extra dingen die gedaan moeten worden, want dat is het eigenlijk: moeten. Tegelijkertijd weet ik ook wel dat ik die lijstjes gewoon nodig heb om een zeker overzicht te hebben. Want hoewel de lijsten lang zijn heb ik wel het gevoel een zekere controle te hebben over alle chaos in mijn hoofd.

Gedaanlijst
Toch ben ik er nog niet helemaal wat betreft de lijstjes. Omdat mijn lijstjes allemaal zo lang zijn raak ik soms het overzicht kwijt, daardoor lijkt het alsof ik helemaal niets doe. Om die reden heb ik een (je raadt het misschien al) gedaanlijstje. Daarin hou ik tegenwoordig bij wat ik gedaan heb over de dag/week. Het geeft me een (onterecht?) gevoel dat ik op de goede weg ben en ik uiteindelijk alles wel af ga krijgen. En mocht het niet zo zijn (die kans ik vrij groot) dan heb ik in ieder geval een bewijs dat ik goede, dappere poging doe.

Klik hier voor andere persoonlijke blogs van Leandrah >>>>

About Leandrah

Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah van twaalf jaar oud en zoon Jonah van acht jaar oud. Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie bleek na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommert om andere kinderen en ontzettend lief is. Niet snel daarna mocht ze naar speciaal basisonderwijs en sinds september 2019 zit ze op het praktijkonderwijs. Onze zoon Jonah zit in groep 5 en ontwikkelt zich in een razend tempo. Hij heeft een analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties waardoor hij geen echte vriendjes heeft. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen. O en met de iPad, maar dat is geheim ;-).

Check Also

It-Girl – Team Awkward [recensie]

Als alles wat Anna doet bekeken wordt door 10 MILJOEN MENSEN, dan is ze vastbesloten …