Home / Persoonlijke verhalen / Niet zo vanzelfsprekend – informatie opslag [persoonlijke blog]
Bron: Leandrah Battant

Niet zo vanzelfsprekend – informatie opslag [persoonlijke blog]

Toen ik nog een (klein) meisje was had ik het geheugen van een olifant. Dat was ontzettend handig, want ik zoog alle informatie op dat me tegemoet kwam. Dagen, weken, zelfs maanden later kon ik die informatie tevoorschijn toveren. Daarnaast kon ik tot in detail vertellen wat er gebeurde, wanneer het gebeurde, hoe de omgeving eruit zag, welke kleding iemand droeg en wat er letterlijk gezegd was. Dat vond niet iedereen even leuk, maar ik wel uiteraard, daar was ik enorm trots op.

Bron: Flickr – Malcolm Browne

Inmiddels ben ik een heel stuk ouder, maar heb ik nog steeds de neiging alle informatie die op me af komt naar binnen te zuigen. Het vervelende is dat ik tegenwoordig teveel informatie krijg en dat ik niet goed weet hoe ik het op moet slaan. Waar vroeger alles nog makkelijk uit elkaar te houden mappen waren, lijkt tegenwoordig alles op de een of andere manier met elkaar verweven te zijn, open je het ene mapje dan gaan er daarnaast nog een stuk of tien open.

Daarnaast lijkt het wel of mijn interne harde schijf wat vol begint te raken, terwijl het een schijf is met heel wat terabytes. Dat is een grote valkuil, want ik sta nog steeds in de ik-kan-echt-werkelijk-alles-onthouden-modus, terwijl het allang gewijzigd had moeten worden in de ik-denk-dat-ik-alles-kan-onthouden-modus-maar-ik-moet-daar-eens-mee-ophouden-modus.

Informatie-opslag
Zo was ik er vorig jaar absoluut van overtuigd dat ik heus wel de gesprekken met de neuropyscholoog en de maatschappelijk medewerker zou onthouden. Je raadt het misschien al, dat heb ik dus niet kunnen onthouden. Flarden van woorden passeren wel wanneer ik heel diep graaf en ik weet zelfs welke handelingen we uitvoerden, wat we droegen, hoe en waar we zaten, wat het weer was, maar daar houdt het op. Het beperkt zich dus tot de details in de omgeving, maar wat er precies gezegd is weet ik niet meer.

2014 is een enorm hectisch jaar geweest door alle onderzoeken die Syrah moest ondergaan. Het kostte veel energie en als je energielevel over het algemeen al laag is dan komt er ook minder informatie binnen. Het energiegebrek is ook een reden dat ik destijds geen aantekeningen heb gemaakt tijdens en na de gesprekken en dat er niet zoveel is blijven hangen. Er is iets mis gegaan bij de opslag. Laat dat nu precies het probleem zijn waar Syrah elke dag mee te maken heeft.

Genialiteit
Bij Syrah is het opslaan van informatie niet vanzelfsprekend. Iets dat je tegen haar zegt lijkt meteen weer te vervliegen. Als je haar iets vertelt en je vraagt haar een minuut later wat je tegen haar hebt gezegd dan zal ze hoogstwaarschijnlijk zeggen dat ze dat niet weet. Vraag je haar hetzelfde volgende week dan is de kans zeer groot dat ze je tot in detail vertelt wat je tegen haar zei.

Dat is een fenomeen dat ik nog altijd niet begrijp, ik weet dat het zo is, maar ik kan het maar moeilijk plaatsen. Dat het mooie gesprekken kan opleveren is een feit. Soms komt ze met details uit een (voor haar) ver verleden die me stijl achterover doen slaan. Dan komt ze zelfs met details die ik alweer vergeten was, maar bij haar zo even opgelepeld worden. Onvoorstelbaar! Dan mag het misschien wel zo zijn dat haar IQ laag is, maar dom is ze absoluut niet. Ze moet alleen een manier zien te vinden om de genialiteit die zij bezit om te zetten in functionele genialiteit.

Bron: Leandrah Battant
Bron: Leandrah Battant

Trots kent geen grenzen
Waar ik me vorig jaar nog zorgen maakte om haar, doe ik dat nu minder. Misschien is het de wetenschap dat ze na de zomervakantie naar een school gaat waar ze verder tot bloei kan komen en op haar niveau kan leren en ontdekken, maar toen we vlak voor het einde van het afgelopen schooljaar het nieuws kregen dat ze naar het SBO kan viel er een last van mijn schouders. Mijn kleine meisje gaat in ieder geval de komende twee jaar de zorg krijgen die ze nodig heeft, maar vooral de zorg waar ze zoveel recht op heeft!

Mijn kleine meisje gaat ooit grote bergen verzetten en of dat de Cauberg is, de Matterhorn of de Mount Everest maakt mij niet uit, want mijn lieve, kleine, prachtige, perfecte dochter mag zijn wie zij wil zijn! Mijn trots zal daar niet van afhangen, want ik ben hoe dan ook trots op haar.

About Leandrah

Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah van tien jaar oud en zoon Jonah van zes jaar oud. Tot voor kort droomde ik nog over een derde kindje, maar zwanger worden is in ons geval niet zo vanzelfsprekend dus beetje bij beetje laat ik die droom achter me. Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest en de uitslagen zijn inmiddels binnen. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie blijken na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommerd om andere kinderen en ontzettend lief is. Sinds 2015 zit zij op het speciaal basisonderwijs. Onze zoon Jonah zit in groep 3 en ontwikkelt zich in een rap tempo. Hij heeft een analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties waardoor hij geen echte vriendjes heeft. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen.

Check Also

Lieve Syrah [persoonlijk verhaal]

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, liefje. Het is op dit moment exact twaalf jaar …