Home / Persoonlijke verhalen / Vitrinekast alias drumstel

Vitrinekast alias drumstel

Al jarenlang prijkt er een prachtige vitrinekast in onze woonkamer. Of beter gezegd: hij stond te prijken in onze woonkamer tot voor kort. Dochterlief is ermee opgegroeid zonder dat het ooit problemen gaf, maar helaas vindt zoonlief het prachtig om het gebruiken als drumstel. Hij sloeg de laatste tijd zo enorm hard dat ik meer dan ooit mijn hart vasthield. Het was een kwestie van tijd voor hij door het glas heen zou slaan.

Zoals gezegd ging het met mijn dochter jarenlang goed. Nou moet ik wel eerlijk bekennen dat ik in de tijd dat zij anderhalf was ik ook wel eens mijn hart vasthield hoor, maar dat was meer omdat ik in gedachten die kast al zag kantelen en over haar heen zag vallen. Nou moet je weten dat de kast vrijwel alleen maar uit glas bestaat en het idee wat er kan gebeuren als hij omvalt heeft me in de afgelopen vijf jaar heel wat hartklopping doen krijgen. Ik heb die jaren dan ook vrij regelmatig naar excuses lopen zoeken om dat ding het huis uit te krijgen.

Toen we hem tien jaar geleden neerzette was hij niet de enige. Deze vitrinekast was van manlief en ik had een kleinere die uit minder glas bestaat. Die vitrinekast is ergens in de afgelopen vijf jaar naar de gang boven verhuisd, maar de kast van manlief stond pontificaal in de woonkamer. In die vitrinekast een aantal auto’s van schaalmodel 1:18 die allemaal meer dan honderd euro per stuk hebben gekost. Dan doe je zo’n kast niet zomaar weg en neem je maar voor lief dat het een (in mijn ogen) potentieel moordwapen is. Oké, ik geef toe dat ik er wel een stuk ‘banger voor ben’ sinds zoonlief is geboren. Ik heb sindsdien een angst voor alles dat scherp is en potentieel kan doden. Die kast moest hoe dan ook de deur uit. Maar hoe?

Vanaf het moment dat zoonlief ging kruipen vond hij het leuk om op het glas te rammen. Het liefst met een blokje en het liefst heel hard! In het begin was hij natuurlijk nog niet zo sterk en viel het allemaal wel mee, maar de laatste tijd sloeg hij zo verschrikkelijk hard dat het nog een wonder mag heten dat hij er niet doorheen heeft geslagen. Gelukkig zal manlief toen ook in dat het tijd was om het te verplaatsen naar de garage.

De mooiste vijf auto’s staan inmiddels in de hal op zolder (ik heb mijn verzameling er vrijwillig uitgehaald) en de rest zit in een doos. Ik heb geen idee wanneer ze er ooit weer de hun vertrouwde kast komen te staan, maar voorlopig staat hij prima in de garage. Misschien had ik de auto’s er in moeten laten staan, dan wordt de garage eindelijk gebruikt waar hij voor dient: om een auto in te stallen.

[sam id=”20″ codes=”true”]

About Leandrah

Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah van twaalf jaar oud en zoon Jonah van acht jaar oud. Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie bleek na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommerd om andere kinderen en ontzettend lief is. Niet snel daarna mocht ze naar speciaal basisonderwijs en sinds september 2019 zit ze op het praktijkonderwijs. Onze zoon Jonah zit in groep 5 en ontwikkelt zich in een razend tempo. Hij heeft een analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties waardoor hij geen echte vriendjes heeft. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen. O en met de iPad, maar dat is geheim ;-).

Check Also

Lieve Syrah [persoonlijk verhaal]

Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, liefje. Het is op dit moment exact twaalf jaar …