Home / Persoonlijke verhalen / Vrije dagen
trunki lieveheersbeestje

Vrije dagen

trunki lieveheersbeestje

Ik hou ontzéttend van het moederschap, maar helaas zitten er ook nadelen aan. Eén van die nadelen is dat er eigenlijk nooit rust in huis is.

De onrust begint ’s morgens vroeg al: iets na zevenen gaat de slaapkamerdeur open en komt dochterlief binnenstampen. Dan volgt er een spervuur aan woorden die binnenkomen als het geluid van een mitrailleur. Er zijn dan ook geregeld dagen dat ik met een ochtendhumeur start; vooral wanneer ik nog half slapend prangende vragen moet beantwoorden. Het volume van Syrahs stem is dusdanig hoog dat ik zélfs met oordopjes in het gevoel heb dat ze schreeuwt. Gelukkig heeft ze tegenwoordig de leeftijd dat ik haar naar beneden kan sturen om daar te gaan spelen en lukt het me toch om me enigszins rustig te ontwaken.

Vandaag is zo’n typische dag dat ik helemaal geen last heb van een ochtendhumeur. Vandaag (en morgen) heb ik namelijk een vrije dag. Letterlijk! Dochterlief en zoonlief zijn uit logeren. Op het moment dat ik weet dat ik een paar vrije dagen in het verschiet heb lig ik avondenlang in mijn bed te stuiteren. Wat ga ik doen in die dagen? Er is zo ontzettend véél dat ik wil doen dat ik dan bijna niet meer kan kiezen. Vandaag is het simpel: een paar blogjes en columns schrijven en mijn manuscript voor de laatste maal corrigeren. Voor morgen staat het dagboek over mijn kinderen op de planning. Voor tussendoor heb ik een hele waslijst van dingen die nog moeten gebeuren, dingen die ik nog wil doen, dingen die al eeuwen wachten en waarschijnlijk dingen die nog wat langer geduld moeten hebben.

Bron: RKK, Kruispunt TV

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat het helemaal niet uitmaakt of je je kinderen nou wel of niet om je heen hebt, maar dat een chronisch tijdsgebrek altijd problemen oplevert. Daarnaast: ondanks dat er geen kinderen lopen te jengelen, ondanks dat ik niet elke seconden van de dag geroepen (lees: gecommandeerd) word ben ik toch nog steeds elke seconde van de dag met ze bezig. Hoe zou het met ze gaan? Wat zijn ze aan het doen? Ligt Johah nu lekker te slapen? Is Syrah lief aan het spelen? Heeft ze opa al veelvuldig om haar vinger gewonden? Mist Jonag mij net zoveel als ik hem mis? Toeteren oma’s oren al van Syrahs geklets?

Ik heb álle vertrouwen in mijn schoonouders en weet dat het mijn kinderen aan absoluut niets zal ontbreken, maar toch kan ik ze niet uit mijn hoofd zetten. Ze bezitten elke vezel in mijn lichaam, elke hersencel. Alles om me heen zorgt ervoor dat ik aan ze denk en om heel eerlijk te zijn vind ik dat niet eens erg. Ik bén nou eenmaal een moeder en moeder ben je 24/7.

Maar toch snap ik er soms niets van hoor; hoe kan het toch dat je elke dag weer ’s ochtends ontzettend chagrijnig wordt van je tetterende dochter terwijl je dat ‘gekeuvel’ op de dagen dat ze er niet is verschrikkelijk mist?

About Leandrah

Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah van tien jaar oud en zoon Jonah van zes jaar oud. Tot voor kort droomde ik nog over een derde kindje, maar zwanger worden is in ons geval niet zo vanzelfsprekend dus beetje bij beetje laat ik die droom achter me. Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest en de uitslagen zijn inmiddels binnen. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie blijken na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommerd om andere kinderen en ontzettend lief is. Sinds 2015 zit zij op het speciaal basisonderwijs. Onze zoon Jonah zit in groep 3 en ontwikkelt zich in een rap tempo. Hij heeft een analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties waardoor hij geen echte vriendjes heeft. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen.

Check Also

naar buiten kijken

Relativiteitstheorie [persoonlijke blog]

Voordat je moeder wordt heb je vrije tijd. Zodra je moeder wordt heb je nog …