Home / Persoonlijke verhalen / Semicolon tatoeage [persoonlijk verhaal]

Semicolon tatoeage [persoonlijk verhaal]

Drieëntwintig jaar lang heb ik erover zitten dubben, wikken en wegen. Ik kon mezelf er steeds maar niet van overtuigen om echt een tatoeage te nemen. Niet omdat ik dat niet wilde, maar het ‘perfecte plaatje’ vinden viel niet mee. Het ging toch om iets dat voor altijd om mijn lichaam zou staan, daar moest ik niet te licht over denken. Daarbij wist ik dat echtgenoot er absoluut niet blij mee zou zijn en dat ik daarmee een behoorlijk ruzie zou riskeren. Hem kwetsen was het laatste wat ik wilde, maar toch bleef het in mijn hoofd zitten en kon ik er niet echt afscheid van nemen, hoe hard ik het ook probeerde.

Ik heb veel voor echtgenoot over, maar dit moest en zou ik doen. Vroeg of laat. Aangezien ik tegenwoordig leef volgens het #yolo principe besloot ik dat vroeg beter was. Ja, een tatoeage is voor eeuwig en dat maakte me wel wat bang, maar ik dacht f*ck-it, ik doe het gewoon.

Perfect
De dag ervoor had ik eindelijk de perfecte tatoeage gezien die ik belangrijk genoeg vond om alle meningen om mij heen van me af te zetten en te kiezen voor hetgeen dat ik graag wilde. Ik zag een fotopost op Instagram en ik wist het: dit past bij mij, dit moet op mijn lichaam!
Ik probeerde mijn enthousiasme nog een beetje te temperen, maar het hele idee had zich al zo vastgebeten in mijn hoofd dat ik op stel en sprong naar de tatoeageshop ging. Dit keer kon ik mezelf niet meer overtuigen (met smoezen) om het niet te doen. Dit keer was ik er absoluut 100% zeker van dat het dé tattoo was.

Deze simpele tatoeage omvatte precies wie ik ben en waar ik voor sta.

Op weg naar de tatoeageshop besloot ik dat als ik daadwerkelijk direct terecht kon, ik ook niet meer zou twijfelen en het gewoon zou laten doen. Een impulsmoment? Alles behalve dat.

In mijn blog over World Suïcide Prevention Day kun je lezen over mijn depressies. Dat verhaal hangt samen met deze tatoeage.

In een tekst vormt een puntkomma een teken voor het punt waarop de auteur de zin had kunnen eindigen, maar ervoor koos dit niet te doen. De achterliggende gedachte van de puntkomma tattoo is dan ook dat er altijd een reden is om géén punt achter je leven te zetten. Hoe diep de depressie ook mag zijn, de zin van het leven is niet over, die gaat door (houd hoop)*.

Toen ik de tatoeageshop binnenstapte was er nog maar een heel klein deel dat hard wilde wegrennen, maar toch was ik heel stellig: ik zou hem nemen. Gelukkig kon ik daadwerkelijk meteen terecht. Helaas is de tattoo heel anders gemaakt dan we hadden afgesproken dus ik heb van mei tot september gelopen met iets waar ik niet echt tevreden over was. Mijn angst was bewaarheid geworden, maar aangezien het er toch op (of eigenlijk in) mijn huid zat moest ik er maar heel snel aan zien te wennen.

Ik begon liefde te voelen voor de inkt op mijn huid en ik heb er zelfs over gedacht om hem niet bij te laten werken, maar ik deed het wel en ik kwam met heel veel meer thuis dan dat er op zat voor ik van huis vertrok. Was het een impuls? Jazeker! Misschien had ik het niet moeten doen, want het leverde me een geluidloze ruzie op, maar ik heb er geen spijt van.

Sinds ik hem heb laten zetten is er iets veranderd in mij. Het voelde erg goed om voor mezelf te kiezen en te doen wat ik al die jaren al wilde.

Voor het eerst in jaren was ik écht trots op mezelf.

Om een beetje inkt? Ja, een beetje inkt. De tattoo zou het me gaan helpen in de toekomst, als ik weer in een depressie zou raken, dat wist ik zeker. Ik had nooit verwacht dat ik het zo snel al nodig zou hebben om me te helpen herinneren dat een depressie weer voorbij gaat en dat zelfmoordgedachten van tijdelijke aard zijn. Het zou iets voor in de verre toekomst zijn, niet na vier maanden al. In september raakte ik opnieuw in een depressie en de tattoo heeft meer voor me gedaan dat ik had kunnen verwachten.

Sinds ik moeder ben heb ik veel minder zelfmoordgedachten gehad, maar bij tijd en wijle komen ze bij me op. Ze maken me nu niet meer zo bang als vroeger, ik weet inmiddels dat ik ze niet meer zo serieus hoef te nemen. Wat ik wél serieus neem op die momenten is dat ik een pas op de plaats moet doen. Geen punt zetten, maar een puntkomma. Kiezen voor het leven, maar wel rust nemen. Daardoor denk ik dat deze tatoeage perfect voor mij is.

Uit liefde voor mijn gezin kies ik ervoor om te leven, om door te gaan. Ik liet de kleuren er omheen zetten omdat mijn gezin kleur in mijn leven brengen en me het gevoel geven dat er iets is om voor te leven.

Hoe moeilijk het leven ook is, hoe diep de put waar ik in zit ook lijkt. Hoe uitzichtloos mijn situatie ook is (ik zal immers altijd ziek blijven), ik blijf doorgaan.

Nog een laatste dingetje dat ik echt niet onbenoemd kan laten: als auteur heb ik ook een diepe liefde voor de puntkomma 😉

*  Bron: Ze.nl. Lees >>>HIER<<< een artikel over deze tatoeage.

 

 

About Leandrah

Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah van twaalf jaar oud en zoon Jonah van acht jaar oud. Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie bleek na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommerd om andere kinderen en ontzettend lief is. Niet snel daarna mocht ze naar speciaal basisonderwijs en sinds september 2019 zit ze op het praktijkonderwijs. Onze zoon Jonah zit in groep 5 en ontwikkelt zich in een razend tempo. Hij heeft een analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties waardoor hij geen echte vriendjes heeft. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen. O en met de iPad, maar dat is geheim ;-).

Check Also

Finger Farm Tattoos

Voor €3,95 zijn ze te verkrijgen. Tijdelijke tatoeages voor op je vingers, genoemd Finger Farm …