Home / Boeken / Roman, Thriller & Literatuur / Een verloren liefde – Iona Grey [recensie]

Een verloren liefde – Iona Grey [recensie]

Voor alle fans van Jojo Moyes. De laatste liefdesbrief. Een heerlijke roman waarin twee verhaallijnen verweven worden: in WO2 wordt een jonge, getrouwde Engelse vrouw onmogelijk verliefd op een Amerikaanse soldaat. Na de oorlog komt hij terug voor haar, belooft hij – maar in de oorlog worden zoveel beloftes gedaan… In het heden vindt een jonge Engelse vrouw een schuilplaats in een verlaten huis, maar vindt dan de briefwisseling uit de oorlogstijd tussen de twee hoofdpersonen uit de andere verhaallijn – en gaat op onderzoek uit naar hoe hun verhaal afgelopen is.

Let op: deze recensie bevat spoilers!

Een verloren liefde speelt zich af in twee tijden. Het begint in deze tijd, maar blikt door middel van personages en brieven terug naar oorlogstijd. Beiden spelen zich af in Londen.

Jess vlucht op een avond radeloos van angst weg van haar gewelddadige vriend. Terwijl hij haar op de hielen zit rent ze een tuin in en om te voorkomen dat hij haar vindt besluit ze het huis te kraken en er een nacht door te brengen. Eenmaal binnen komt ze erachter dat ze haar enkel te erg heeft bezeerd om de volgende dag te kunnen vertrekken, ze moet dus noodgedwongen langer blijven. Het huis lijkt op naam van N. Price te staan, maar tussen alle reclame materiaal vindt ze een brief gericht aan mevrouw S. Thorne. Jess voelt zich aangetrokken tot de brief vanwege de schoonheid ervan, het papier en het handschrift. Ze besluit hem te openen en te lezen. Het is een liefdesbrief en de afzender ervan blijkt Stella na 70 jaar nog altijd niet te zijn vergeten.

Stella Holland is een meisje van de armenschool die in augustus 1942 in de Noord Londense buitenwijk King’s Oak trouwt met de dominee van Saint Crispin, Charles Thorne. Stella heeft een romantische voorstelling van de huwelijksnacht, maar wanneer haar echtgenoot weken later besluit te dienen in het leger is zij nog altijd maagd. Heel even leek hij in haar geïnteresseerd, maar zijn lust doofde sneller dan een kaars tijdens het uitblazen.

Ook de weken erna brengt het huwelijk haar niet wat ze had gehoopt te krijgen.

Het is duidelijk dat Stella heel veel meer wil dan Charles haar zal geven.

In deze tijd kruist het pad van Jess met die van de 25-jarige Will die gebukt gaat onder de last van een beroemde vader en zich hiervan los wil wrikken. Hij haat zijn werk bij de autoritaire, asociale Ansell Blake wiens bedrijf bestaat dankzij de Bona Vacantia-lijst, een lijst van de overheid met daarop niet opgeëiste erfenissen, een lijst met namen van mensen die waren overleden zonder een testament te hebben nagelaten en wier geld naar het ministerie van financiën zou gaan als het niet door familie werd opgeëist. Ansell Blake, en zijn personeel, spoort die mensen op om zo een vette commissie te kunnen opstrijken door erfgenamen op te sporen en hen te herenigen met geld waarvan ze niet wisten dat ze er recht op hadden. Will houdt van het proces om gegevens uit te zoeken en informatie te combineren met giswerk om zo een plaatje van iemands leven te maken, maar daar houdt het dan ook op. Zijn nieuwste klus betrof Greenfields Lane 4.

In het armenhuis was Stella bevriend met Nancy Price en ze gingen samen vaak op pad, maar na haar huwelijksdag gaan ze nog maar zelden op stap. Stella beseft zich dat haar leven zoveel anders is dan voor haar huwelijk en ze vindt het ongepast om nog langer naar plekken te gaan die meer bedoelt zijn voor vrijgezelle vrouwen. Die ene keer dat ze met Nancy naar de film was geweest voelde ze zich opgelaten door de kussen die Clark Cable en Lana Turner uitwisselden in Somewhere I’ll find you. Toch besluit ze op een dag om met Nancy mee te gaan naar een dansfeest in The Opera House in Covent Garden dat inmiddels geen opera meer was. Stella geniet van het feest, maar drinkt er net iets teveel alcohol. Pas wanneer het uit de hand dreigt te lopen realiseert ze zich waar ze mee bezig is en vlucht ze weg. De volgende dag realiseert ze zich echter dat ze iets kostbaars is verloren en gaat terug naar de ruïne van de kerk waar de ze dag ervoor in paniek wegvluchtte. Daar ontmoet ze Dan.

Dan, Daniël, Rosinski studeerde architectuur toen Pearl Harbor alles veranderde en nu is hij tweede luitenant bij de USAAF. Die dag was hij met verlof en fotografeerde het gebombardeerde Saint Clement Danes. Het verloren object van Stella bracht hen die dag bij elkaar, maar ze vond het niet. Dan vond het later echter wel en een liefdesgeschiedenis ontstond daaruit. Dan bracht Stella datgeen waar ze behoefte aan had. Hij hield met heel zijn hart van haar en gunde haar alles dat Charles niet deed.

Recensie
De details die Iona Grey gebruikt zijn werkelijk prachtig. Het is alsof je het briefpapier echt vasthoudt, alsof je de letters van het papier kan vastpakken en de inkt kunt ruiken. Ze zet je midden in St. Paul’s cathedral en laat je via de woorden zien en ervaren wat Stella en Dan ervaren. Iona Grey neemt je mee naar de tijd van Clark Cable en Lana Turner. Naar de tijd van Glenn Miller en van Vera Lynn. Ze deed me terug verlangen naar Trafalgar square, The National Gallery en St. Paul’s cathedral. Door Iona Grey waande ik me drie dagen lang in Londen. Daarnaast weet ze homoseksualiteit perfect te beschrijven zonder het uit te schrijven.

Wat een heerlijk boek is dit! Ik heb er van genoten, van de eerste pagina tot de laatste. Toen ik het uit had wilde ik dat het verhaal verder zou gaan. Met pijn in mijn hart sloot ik het boek en zette ik het terug in de boekenkast.

“Al die jaren, waarin ze zo veel moest doorstaan, is er van haar gehouden.
Is dat uiteindelijk niet het belangrijkste? Te weten dat er van je gehouden wordt?”

Een verloren liefde – Iona Grey
Roman, paperback, 464 pagina’s, Uitgeverij De Fontein
Bestel dit boek hier >>>>

About Angela Aagenborg

Mijn naam is Angela, ik ben 39 jaar oud, echtgenote sinds 2002 en moeder van twee kinderen (2007 & 2011). Als kind hield ik dagboeken bij en schreef ik af en toe een verhaaltje. In 2003 begon ik met het schrijven van mijn eerste roman en in 2006 zette ik mijn eerste blogwoorden op internet. Nu, twaalf jaar later, heb ik vele blogs, column, artikelen geschreven en staan er zo'n twaalf boeken met mijn naam erop in de kast. In 2018 schreef ik een wielerroman en een chicklit, beiden 'wachten' op een uitgeverij.

Check Also

Woorden schieten tekort – Nicci Gerrard over dementie

Helaas kon ik niet aanwezig zijn op de avond dat Nicci Gerrard over dementie sprak …