Mam, ik wil een kat!

Ik heb een peuter die precies weet wat hij wil. Eentje die, wanneer hij iets in zijn hoofd heeft, het niet in zijn achterste heeft. Zo heeft hij nu iets nieuws, hij wil een kat. Dat we een hond hebben en dat we helemaal niet weten of onze hond wel met een kat kan (en wil), daar heeft hij een oplossing voor! Mina mag wel bij opa en oma slapen hoor! Op zich klopt dit, maar dat is meer bedoelt voor vakanties….

Ik dacht dat het idee van de kat inmiddels wel een beetje op de achtergrond gezakt was, maar niets is minder waar. Laatst gingen we ergens een boek ophalen wat ik besteld had. Ik zette mijn zoon van de fiets op de grond en voor ik het wist was hij foetsie. Twee tellen later kwam zoonlief terug…. met in zijn armen een luid mauwende kat…. “Mam! Ik heb hem! Deze is lief!”. Het mauwen van de kat baart mij wat zorgen (ik zou namelijk allang hebben uitgehaald als ik deze kat was!). Ik roep mijn zoon dus toe dat hij de kat op de grond moet zetten. “Nee mam, je moet hem in de fietstas doen!”.

Vanaf dat moment kom ik met regelmaat in dit soort situaties terrecht… Zo wil hij de dove kat van de buren jatten en rent hij het plein voor ons huis af om te kijken waar een schattige rode kat naartoe gaat. Vorige week liepen we langs een huis waar een jong katje in het raamkozijn zat. Mijn zoon en de kitten drukten hun neusjes tegen het raam. Minuten lang stonden de twee met elkaar te flirten. Te schattig….

Hoewel ik weet dat de volledige verzorging op mij zou neerkomen, overweeg ik om een kat te ‘nemen’. Maar goed, een bevlieging van je kind is natuurlijk geen goede reden om voor 15 jaar of langer een kat in huis te halen. Daar komt nog eens bij dat mijn vriend absoluut niet van katten houdt. Ikzelf ben wel een kattenmens. Maar of ik het zelf leuk genoeg vind om als extra zorg op me te nemen?

Het plan staat nu even in de koelkast. Ik kijk even hoe de wens van mijn zoon zich ontwikkelt en wat dit met mijn vriend doet. Maar stel dat we hier uiteindelijk voor zouden gaan, dan denk ik dat we een klein, driejarig mannetje heeeeel erg blij zouden maken!

 

About Marjolein Mantelaers

Hoi! Ik ben Marjolein, 29 jaar (oeps! Bijna 30!), moeder van 3 jongens, vorig jaar afgestudeerd als pedagoog en GETROUWD!! Ik werk op oproepbasis in de gehandicaptenzorg en heb veel ervaring met autisme en gedragsproblemen. Ik kies er bewust voor om zoveel mogelijk bij mijn kinderen te zijn nu ze nog jong zijn, maar ik wil daarnaast ook graag onderdeel blijven van de werkende (belangrijke?) wereld. Dilemma! In mijn (spaarzame) vrije tijd craft ik erop los! Daarnaast probeer ik samen met een collega-moeder mijn eigen bedrijf op te zetten.

Check Also

Kiekeboe – Dieren kleuren

KIEKEBOE! De dieren in dit boek kunnen zich heel goed verstoppen. Ze hebben allemaal kleuren …