slaapkamer bij La Mayne de Boulede

Burendag….

“Een mono-artritis” hoor ik de dokter zeggen. Ik moet nogal warrig gekeken hebben, want hij vervolgd in normaal Nederlands: een ontsteking aan het polsgewricht. Aha, daar kan ik wat mee!

Even terug naar het begin. Ik had een paar weken geleden nogal last van mijn pols. Een week na burendag, hielden mijn buren en ik burendag (tja…). Oudhollandse spelletjes zouden het worden. Leuk! We deden eierlopen, sjoelen, zaklopen en ….. broekhangen. Bij gebrek aan broeken deden wij het spel aan een hangrek voor kinderen. Van ieder team mocht een speler hangen en ja, ik was van mijn team de aangewezen persoon. Prima! Ik moest tegen mijn eigen geliefde strijden en dan komt er bij ons altijd een enorme overwinningsdrang omhoog. Ik moest en zou dus winnen! Ik hield het lang vol, maar zoals altijd, won mijn lief.

De dag na de gezellige burendag, deed mijn pols wat pijn. Niets ernstigs, totdat ik op donderdag twee zieke kinderen had en kilo’s boodschappen had getild. ‘s Avonds kon ik niks meer! Op vrijdag naar de huisarts en daar zit ik dus nog, aan het begin van dit verhaal. Door overbelasting heb ik een ontsteking aan mijn polsgewricht. “Heb je de afgelopen tijd wat raars gedaan?” vraagt mijn huisarts nog. Ik overweeg een smoes (broekhangen klinkt echt TE belachelijk), maar vertel toch maar wat er is gebeurt. Mijn huisarts ligt eerst drie minuten in een stuip. Ik glimlach als een boer met kiespijn (of eigenlijk…. polspijn).

Ik ben hier nog wel even zoet mee! Ik krijg een tiendaagse kuur diclofenac en een maagbeschermer. Ik moet een icepack halen en het liefste iedere 2,5 uur koelen en ik krijg een sling (soort mittella) mee. Niet omdat dit nou perse moet, maar omdat ik op die manier mezelf kan dwingen niks met mijn pols/arm te doen.

NIKS MET MIJN ARM DOEN? Nee, niks met mijn arm doen… Ik mag mijn pols in principe 10 dagen niet gebruiken. Nu lig ik drie minuten in een stuip…. Volgens mij begrijpt die man het niet helemaal. Ik heb drie kinderen, een hond en een man die fulltime werk (en net een nieuwe baan heeft) en dus onmogelijk voor een ontsteking in mijn pols thuis kan blijven. “Nou, goed dan”. Zegt hij met tegenzin, ik moet beloven dat ik in ieder geval de twee dagen in het weekend niks doe. Ik beloof mijn best te doen.

Op naar de apotheek. Daar haal ik een volledige medicijnkast op en ga naar huis. Ik heb een behoorlijke uitdaging voor de boeg….Moeders mag niks meer doen…

About Marjolein Mantelaers

Hoi! Ik ben Marjolein, 29 jaar (oeps! Bijna 30!), moeder van 3 jongens, vorig jaar afgestudeerd als pedagoog en GETROUWD!! Ik werk op oproepbasis in de gehandicaptenzorg en heb veel ervaring met autisme en gedragsproblemen. Ik kies er bewust voor om zoveel mogelijk bij mijn kinderen te zijn nu ze nog jong zijn, maar ik wil daarnaast ook graag onderdeel blijven van de werkende (belangrijke?) wereld. Dilemma! In mijn (spaarzame) vrije tijd craft ik erop los! Daarnaast probeer ik samen met een collega-moeder mijn eigen bedrijf op te zetten.