Mama is de juf!

Al enige tijd gaat mijn middelste zoon naar de peuterspeelzaal. Dit lijkt niet zo bijzonder, maar dit is het wel. De peuterspeelzaal die mijn zoon bezoekt is er een die volledig draait op vrijwilligers. De kosten die je als ouder kwijt bent zijn minimaal: 2,50 euro per ochtend. Geen geld, zeker niet als je het vergelijkt met de commerciele organisaties.

Al maanden hangt er op de deur van de peuterspeelzaal een a-viertje met daarop de vraag of er een papa, mama, opa of oma is die op vrijdagochtend als juf/mees zou willen ‘werken’. Iedere keer lees ik dit weer. En iedere keer denk ik, zal ik?? Maar op de een of andere manier heb ik dit nooit doorgezet. Op zich heb ik de tijd, ik ben bijna altijd thuis (met de kinderen). Maar ik vind het nogal een verantwoording. Als je ervoor kiest, dan kies je er iedere week voor! En als je ermee wil stoppen, dan kan dat alleen met een soort van opzegtermijn.

Ik ga dus niet in op dit a-viertje. Totdat ik hoor dat, als er niet snel iemand wordt aangetrokken, de vrijdag ‘eraf’ moet. Wat zoveel betekent als dat er op vrijdag geen speelochtend meer kan plaatsvinden. Dat gaat mij te ver… Ik heb een pedagogische achtergrond, ik ben moeder van drie en mijn eigen kinderen gaan met enorm veel plezier naar deze fantastische peuterspeelzaal! En juist door vrijwilligers is het voor ons een leuke, betaalbare oplossing. En niet alleen voor mij en mijn kinderen! Ook voor al die andere kindjes die op vrijdag met plezier gaan spelen.

Dus ik trek de stoute schoenen aan en bel het nummer op het a-viertje. Ik word vol enthousiasme begroet. We maken een afspraak voor de eerstkomende vrijdag. Ik hoef niet voor oppas te zorgen, maar mag mijn twee jongste kinderen gewoon meenemen. ‘s Avonds vertel ik mijn middelste zoon dat hij ook op vrijdag naar school mag, maar dat dit wel een beetje anders zal zijn: mama is op vrijdag de juf. Hij kijkt me aan met grote ogen, ik zie dat hij even nadenkt. Dan begint hij hard te lachen en springt op en neer op zijn bed. “Mama is de juf!!!”.

Op vrijdagochtend is mijn zoon niet te houden “Mama is de juf! Mama is de juf!”. Ik hoop maar dat het allemaal mee zal vallen en dat ik hem niet telleur ga stellen. Nadat we mijn oudste hebben afgezet gaan we op weg. De ochtend verloopt soepel. Ik vind dit erg leuk. Het klikt twee kanten op en ik besluit om me in te zetten voor dit vrijwilligersproject. Het a-viertje gaat van de deur! Vanaf nu is mama de juf!

About Marjolein Mantelaers

Hoi! Ik ben Marjolein, 29 jaar (oeps! Bijna 30!), moeder van 3 jongens, vorig jaar afgestudeerd als pedagoog en GETROUWD!! Ik werk op oproepbasis in de gehandicaptenzorg en heb veel ervaring met autisme en gedragsproblemen. Ik kies er bewust voor om zoveel mogelijk bij mijn kinderen te zijn nu ze nog jong zijn, maar ik wil daarnaast ook graag onderdeel blijven van de werkende (belangrijke?) wereld. Dilemma! In mijn (spaarzame) vrije tijd craft ik erop los! Daarnaast probeer ik samen met een collega-moeder mijn eigen bedrijf op te zetten.

Check Also

Juf Braaksel en de Magische Ring – nieuw boek van Carry Slee

Mijn jongste zoon van 11 leest nauwelijks ‘kinderboeken’ meer. Hij is dol op boeken van …