Poliblablatiek

Het is weer zover, 12 september mogen we weer, gezellig met zijn alle, met paspoort en stemkaart in onze handen, richting het stembureau. Yeah! Tot die tijd worden we compleet gebombardeerd met allerlei politieke campagnes, je kan niet ongedeerd een krant openslaan, de radio aanzetten, of zelfs de straat op lopen, zonder een politici te horen of te zien. De debatten vliegen om je oren, van “Het libelle” debat tot aan de echte “grote mensen” Carre debat.We leven tot aan 12 september met de mooiste beloftes; we hebben de economische crisis overleefd, er komen meer banen, de hypotheek aftrek, daar hoeven we niet wakker van te liggen, we mogen “ietjes” langer doorwerken…. Dit allemaal in een prachtig Hugo Boss jasje gestoken. In kantines, in restaurants en op kantoren weten we allemaal precies hoe het moet. Nieuwe leiders worden er in een half uurtje lunch pauze geboren, met overtuigende argumenten, cijfers, percentages, en een idyllische visie, maar zonder lijst en keer op keer met dezelfde conclusie, er is geen een partij die aan al die idealen beelden en woorden voldoet -conclusie- een en al zwevende mensen die 12 september echt wel willen kiezen.

Toch ben ook ik benieuwd wat 12 september ons zal brengen. Want ook ik kijk, luister, en ruik poliblablatiek. Ik behoor dus tot de categorie “zwevende kiezer” en hoop nog steeds op een politici op het witte paard, prachtige cijfers, stabiel, welbespraakt en vooral eerlijk, die mij kan overhalen, om op 12 september op hem of haar te kiezen. Tot nu toe is het echt niet anders dan Poliblablatiek, als ik deze “grote mensen” tijdens een debat zie en hoor, krijg ik een soort van 8:30 de school gaat beginnen gevoel, met allerlei rennende en schreeuwende kiddies om me heen. Bij de debatten niet rennend, maar wel “zeurende” politici’s…..”Nietes dat heb ik niet gezegd “- “Welles, dat hebben we allemaal gehoord” – “U zei..” en dan zo’n wijzend vingertje, (kop op grote mensen je mag niet wijzen) – “Ja maar”…en ga zo maar door…..Liever niet.

Met deze beelden voor me, en die van Samson en Ge(e)rt, maak ik mij als trotse moeder een klein beetje zorgen over de toekomst van mijn kiddies en die van hun vriendjes en vriendinnetjes. Soms denk ik begint poliblablatiek ook niet al een beetje thuis? ” Samen delen, samen spelen”, normen en waarden. Laten wij als trotse moeders de politieke wereld een prachtige nieuwe, eerlijk generatie geven, waar wij en de politici’s trots op mogen wezen!! Stem op ons moeders van nu, en oma’s van morgen! Sorry ik liet me eventjes gaan 😉

Hoe dan ook; Mark, Dideriek, Emiel, Geert, Alexander, Arie, Jolanda, Kees en Sybrand heel veel succes 12 september en moge de beste winnen!

(Als ik welk politiek poppetje ook maar ben vergeten is dat zeker niet bewust, en de volgorde van hoe de namen zijn geschreven is ook onbewust gedaan)

About Tania

Hoi hoi , Ik ben Tania, trotse moeder van twee kinderen en schrijfster van het boek "welkom in de wereld van mama". Ik geniet volop van mijn kinderen, mijn mooie grote man , mijn gouden draadjes , mijn lieve vrienden en familie.Lekker eten en droge witte wijn (prosecco mag ook ) ontbreken ook niet op mijn lijstje ; ). Ik heb een leven vol verhalen,gebeurtenissen, en avontuur waar ik nog heel lang mee zou willen leven.

Check Also

Broertje – Michael Berg [recensie]

Broertje is een nieuwe thriller van de Nederlandse auteur en Gouden Strop winnaar Michael Berg. …