Home / Persoonlijke verhalen / Normen en waarden

Normen en waarden

Mijn fiets is een paar dagen geleden gestolen uit mijn voortuin. Een prachtige cyclaamkleurige moederfiets waar zowel zoonlief als ik dol op waren. Je zou dus kunnen zeggen dat ik flink baal, maar om eerlijk te zijn dekt dat de lading niet geheel. Zelfs dochterlief baalt er flink van dat iemand hem heeft meegenomen. Op het moment dat ik het ontdekte had ik zin om met de dief hele gemene dingen te doen en geloof me, ook dát dekt de lading niet. “Waarom er over bloggen?” denk je misschien wel en ik kan je niet geheel ongelijk geven. Het gaat ook niet zozeer om de fietsdiefstal zelf, maar om iets anders.

Toen ik me bedacht dat de fiets misschien wel gestolen was door een junk voor een shotje hoopte ik vrijwel direct dat het dan ook meteen zijn laatste fatale shot zou zijn. Tegelijkertijd besefte ik me dat ik wel erg haatdragend dacht en dat wil ik eigenlijk niet. Het was verdriet dat regeerde, maar misschien was het meer frustratie. Mijn acht maanden oude fiets is bijna onder mijn neus uit mijn tuin gestolen. Hoe moet ik in vredesnaam mijn kinderen leren dat je niet mag stelen? Hoe moet ik mijn kinderen in deze soms zeer verknipte wereld leren dat je respect moet hebben voor andere mensen en hun eigendommen wanneer het lijkt dat niemand dat nog heeft? En nu weet ik heus wel dat ik wat overtrokken reageer omdat hij net gestolen is, maar ik zie op tv ook genoeg beelden om te realiseren in wat voor wereld wij leven, ze zijn soms angstaanjagend. Toen ik nog geen kinderen had wist ik heus wel dat de wereld niet altijd gezellig is, maar nu ik ze wel heb maak ik me regelmatig zorgen.

Ook vraag ik me tegelijkertijd af wat voor een beeld ik uitzendt naar mijn kinderen. Zien ze mijn haat tegenover de dief? Zien ze mijn verdriet omdat ik mijn vervoersmiddel nu kwijt ben? Zien ze mijn frustratie dat ik de fiets uit mijn handen heb laten glippen? Zien ze de opluchting dat het maar een fiets is en dat ik blij ben dat zij het niet zijn? Wat zien mijn kinderen eigenlijk? Wat draag ik het meeste uit? Ik wil niet dat mijn kinderen zich zorgen maken over hun toekomst, maar ik doe dat wel! Ik wil ze zo goed mogelijk opvoeden en vooral normen en waarden bijbrengen. Die Bijbelse tien geboden zijn zo slecht nog niet. En daarin staat het gebod: gij zult niet stelen. Maar waarom niet als anderen het wel doen? Wat zijn de normen en waarden in deze tijd nog waard? Het is maar een fiets, maar tegelijkertijd is het zoveel meer dan gewoon een fiets.

About Leandrah

Mijn naam is Leandrah. Ik ben de trotse moeder van dochter Syrah van tien jaar oud en zoon Jonah van zes jaar oud. Tot voor kort droomde ik nog over een derde kindje, maar zwanger worden is in ons geval niet zo vanzelfsprekend dus beetje bij beetje laat ik die droom achter me. Onze dochter heeft in 2014 in een revalidatie traject gezeten, omdat er een vermoeden was dat zij aan een val hersenletsel heeft overgehouden. Dit is een zeer intensief traject geweest en de uitslagen zijn inmiddels binnen. Het niet kunnen concentreren en het niet goed kunnen opslaan van informatie blijken na lang onderzoek niet het enige probleem te zijn, Syrah is moeilijk lerend en heeft een lager IQ dan gemiddeld. Dat zijn maar uitslagen, voor ons is ze een kindje dat zich bekommerd om andere kinderen en ontzettend lief is. Sinds 2015 zit zij op het speciaal basisonderwijs. Onze zoon Jonah zit in groep 3 en ontwikkelt zich in een rap tempo. Hij heeft een analytisch denkvermogen en weet binnen enkele seconden verbanden te leggen, ook in situaties waarin hij nog nooit eerder is geweest. Hij is zeer leergierig en neem alles in zich op als een spons, maar heeft echter wel moeite met sociale situaties waardoor hij geen echte vriendjes heeft. Hij kan zich gelukkig ook goed alleen vermaken en speelt graag urenlang met zijn bussen, trams en treinen.

Check Also

Gezocht: Koen Konijn, boekenboef

Koen Konijn houdt ontzettend veel van lezen. Als hij zijn eigen boeken uit heeft, gaat hij …