Home / Persoonlijke verhalen / Thuis bengeltjes, uit engeltjes

Thuis bengeltjes, uit engeltjes

Je moet je voorstellen, met drie jongens thuis, dat het soms een constante strijd is om de vrede te bewaren. Echt hoor! Soms weet ik gewoon niet waar ik het moet zoeken. Ga je even naar de wc….. BOEM, KLETS, KLEDDER! Onvoorstelbaar…. 3 bekers limonade over de grond, een auto tegen een hoofd en een trein tegen een knie. Twee kinderen in de krijsstand en een dreumes die er met een groot vraagteken boven zijn hoofd tussen in zit. Minstens net zo schuldig, met het grote verschil dat zijn grote broers hem (nog) niets aan doen! Tja, daar ben je een dreumes voor. Goed, niet naar de wc dus. En als dat al niet kan, dan wil je natuurlijk niet weten wat er gebeurt als ik ’s ochtends moet douchen of als ik ’s avonds aan het eten moet beginnen.

Natuurlijk is het niet allemaal kommer en kwel. Vandaag bijvoorbeeld: een dagje uit, samen met opa. Met de trein, nog een trein, veel lopen en drie kinderen die zenuwachtig zijn en waarvoor alles eigenlijk te lang duurt! DE ingredienten om het eens lekker uit de hand te laten lopen….Maar: de reis verliep fantastisch, zelfs toen bleek dat we een half uur moesten wachten op onze aansluiting. Eenmaal op de bestemming gingen de kinderen los.

Na een paar uur rondlopen, kijken, doen en beleven, waren wij echt toe aan koffie. Er was een mooie speelplek gemaakt waar de kinderen treinbanen konden bouwen. Prima plek om de drie los te laten en een kopje te nemen. Toch zat ik niet rustig. Op dit soort momenten vliegen ze elkaar over het algemeen in de haren. Thuis…. want hier was alles anders! Als een drie eenheid zaten ze in de grote ruimte met tientallen andere kinderen. De oudste maakte een mooie baan voor de jonkies en voorzag ze van een trein. De middelste werd woest op een kindje dat het treintje van zijn broertje afpakte en ging in de aanval. Binnen 3 seconde was de trein weer terug bij de rechtmatige eigenaar. Ik hoorde heel wat “kom maar lieverd, dan mag je hier spelen” en “kijk eens, dan mag je mijn treintje wel”. Mijn mond viel open….Zijn dit MIJN kinderen?

Het is maar weer eens duidelijk geworden: de thuis situatie is de plek waar je als kind oefent. Hoe je je plek verovert, hoe je voor jezelf opkomt, hoe je samen speelt. En als dit thuis de ruimte krijgt, dan uit zich dat in openbare broederliefde en (voor de buitenwereld) goed opgevoede kindjes.

Vol goede moed speel ik morgen weer agentje, dat begrijp je!

About Marjolein Mantelaers

Hoi! Ik ben Marjolein, 29 jaar (oeps! Bijna 30!), moeder van 3 jongens, vorig jaar afgestudeerd als pedagoog en GETROUWD!! Ik werk op oproepbasis in de gehandicaptenzorg en heb veel ervaring met autisme en gedragsproblemen. Ik kies er bewust voor om zoveel mogelijk bij mijn kinderen te zijn nu ze nog jong zijn, maar ik wil daarnaast ook graag onderdeel blijven van de werkende (belangrijke?) wereld. Dilemma! In mijn (spaarzame) vrije tijd craft ik erop los! Daarnaast probeer ik samen met een collega-moeder mijn eigen bedrijf op te zetten.

Check Also

Met de tweeling in Frankrijk – verslag [deel 1]

We keken er echt naar uit: helemaal naar Frankrijk op vakantie! Mijn oudste zoon bleef …