Home / Persoonlijke verhalen / Zwemmen en tandjes

Zwemmen en tandjes

Een keer in het jaar gaan we met de familie naar een vakantiepark voor een weekendje gezelligheid. Er is altijd een zwembad in de buurt en daar Kleintje nog nooit was wezen zwemmen, was dit een uitgelezen mogelijkheid om het eens uit te proberen. Het bad bevalt hem namelijk prima; hij doet altijd verschrikkelijk zijn best om al het water door de hele badkamer heen te trappelen. Toen hij vorig weekend bij mijn ouders was blijven slapen, had Sinterklaas een mooie onderzeeër in zijn schoen gedaan en een zwembroek hadden we al. Met de zwemluiers in de tas en een handdoek onder de arm kwam ik de familiekleedkamer binnen wandelen. Gezien dat de enige plek in een zwembad is waar je aankleedkussens kunt vinden, moest ik ondanks mijn eigen issues met omkleden in het openbaar heen stappen. Het was er druk, vol oververmoeide kinderen en gefrustreerde ouders. Kleintje hield zich goed in de draagdoek en keek met grote ogen om zich heen.

Toen ik eindelijk een plekje aan de omkleedtafel kon bemachtigen, begon het bij me te dagen dat het wel erg onhandig was zo; eerst moest ik mezelf omkleden terwijl Kleintje op het kussen lag, uitkijken dat hij niet van de tafel zou rollen, mijn kleren opbergen, Kleintje omkleden, handdoeken pakken, Kleintje op de arm, jassen, schoenen, kleding en tas verzamelen en een muntje kopen voor de kluisjes. Waarom had ik hier niet eerder over nagedacht? Gelukkig kwam mijn vader op het goede moment vragen of ik hulp nodig had, anders had ik noodgedwongen mijn spullen achter moeten laten in een overvol hokje en later terug moeten komen voor de rest. Hoe doen andere moeders dat toch?

Het zwemmen was prachtig. Kleintje was eerst stomverbaasd over dat enorme bad, waarin hij alle vrijheid had om te trappelen en te spetteren. De onderzeeër van Sinterklaas heeft opwindbare schroeven, waardoor hij door het water kan varen. Kleintje had het meteen door, greep naar de boot en stak hem in zijn mond. Hap. Ik nam het bootje van hem over, draaide de schroeven aan en zette hem een eindje verderop in het water. Bootje kwam aanvaren, Kleintje greep, hap. Wat een pret!

Bij terugkomst in de familiekleedkamer (na veel gehannes met kleding, schoenen en natte handdoeken) moest ik alweer wachten op een plekje. Met Kleintje op de arm ging ik in een hoekje zitten. Achter mij aan kwamen een vader, moeder en hun zoontje van een jaar of tien. Vader kwam naast mij staan en trok, zonder een krimp te geven, zijn zwembroek uit. Ik schrok er van en draaide snel mijn hele lijf, zodat ook mijn Kleintje niet naar hem hoefde te kijken. Het leek hem volstrekt normaal om als volwassen vent in zijn blootje tussen de kleine kinderen te staan. Dom genoeg heb ik mijn mond gehouden, terwijl ik er natuurlijk van had moeten zeggen. Gelukkig was hij ook snel weer verdwenen en kon ik zonder gêne Kleintje en mezelf aankleden.

Eerlijk gezegd had ik gedacht dat Kleintje zó moe zou zijn van het zwemmen dat hij de hele nacht door zou slapen. Normaal gezien wordt hij pas rond half 7 wakker, maar die nacht begon hij om kwart voor vier te mopperen. Ik mopperde terug, wees op het feit dat het nog erg vroeg was en bovendien nog donker buiten, stopte de speen terug in zijn mond en ging weer liggen. Hij was het er niet mee eens. Na een uur te hebben geprobeerd om hem stil te krijgen, kwam mijn vader (de lieverd) de kamer binnen en nam hem van me over. Tot half 7 hebben ze geen oog dicht gedaan (en ik eerlijk gezegd ook niet) en de rest van de ochtend verliep ook al rommelig. Ik snapte maar niet wat er aan de hand was, tot ik bedacht dat ik even in Kleintje’s mond moest voelen. En ja hoor: een scherp randje prikte in mijn vinger toen hij zijn kaken op elkaar beet. De allereerste tand is doorgebroken!

Daarnaast heeft hij dit weekend doorgekregen dat omrollen toch wel voordelen heeft. Door te trappelen met zijn benen probeert hij vooruit te komen, dus het kruipen zal niet heel erg lang op zich laten wachten. Het is een weekend van eerste keren geweest en het is voor hem zowel als voor mij erg spannend!

About Ines

Kersverse mama van een heel lief jongetje. 22 jaar oud, alleenstaand en werkend als web- en vanallesdesigner. In het nieuwe jaar ga ik, naast mijn normale "dayjob', ook als zelfstandige werken. Daarnaast ben ik gek op schrijven en gamen. Een rasechte nerd dus!

Check Also

Met de tweeling in Frankrijk – verslag [deel 2]

We hebben een paar heerlijke, zonnige dagen gehad op camping Aux Rives du Soleil, beaucoup …